سقوط هواپیما چیزی نیست که کسی بخواهد قبل از سوار شدن به پرواز به آن فکر کند. اما به هر حال احتمال آن به ذهن ما می رسد. در سال 2012، گروهی از دانشمندان شرایط سقوط یک بوئینگ 727 (Boeing 727) را در مکزیک بازسازی کردند تا صندلی هایی را که بیشترین شانس زنده ماندن را داشتند آزمایش کنند.آزمایش موفقیت آمیز بود و به دانشمندان داده های زیادی برای مطالعه و تجزیه و تحلیل داد. ماموریت آنها تبدیل این یافته ها به درس هایی بود که می تواند روزی جان انسان ها را نجات دهد.
این آزمایش کجا و توسط چه افرادی انجام شد؟
خطرناک ترین قسمت این آزمایش در واقع سقوط هواپیما بود. این کار توسط تیمی از خلبانان آزمایشی سابق ایالات متحده انجام شد. اولین وظیفه آنها این بود که محل مناسب سقوط را پیدا کنند. ماه ها طول کشید تا تیم تحقیق، مکان مناسب را پیدا کند. در بستر خشک شده دریاچه، لاگونا سالادا در مکزیک، جایی که زمین مسطح و بدون سکونت بود، آنها سقوط بوئینگ 727 را بازسازی کردند.این تیم، مکزیک را انتخاب کرد، چراکه ایالات متحده اجازه انجام این آزمایش را نداد. یک تیم سه نفره در کابین هواپیمای بوئینگ 727، خطرناک ترین کار را در این آزمایش داشتند. این هواپیما توسط یک خلبان سابق 727 به نام کاپیتان جیم باب اسلوکام هدایت می شد که آخرین نفری بود که هواپیما را ترک کرد. کل تیم خلبانان با چتر نجات از این پرواز یک طرفه دراماتیک خارج شدند.
ایمن ترین صندلی های پرواز در صورت سقوط هواپیما کدامند؟
این آزمایش، داده‌های زیادی را در مورد صندلی‌هایی ارائه کرد که می‌توانستند امن‌ترین باشند. با بررسی فاصله لاشه هواپیما و محدوده آوار، محققان دریافتند که صندلی 7A بوئینگ 727، تقریباً 150 متر از نقطه سقوط هواپیما پرتاب شده است. کابین خلبان به طور کامل از بقیه بدنه جدا شده و پرتاب شده بود. نوک هواپیما کنده شده و به سمت عقب حرکت کرده بود و این وضعیت باعث شده بود که چند ردیف جلویی با دوازده برابر نیروی گرانش، خطرناک ترین ضربه را متحمل شوند. بنابراین، یافته اصلی این بود که مسافران نزدیک به نقطه شکست هواپیما، هر کجا که باشد، احتمالاً در همان ابتدا از بین می‌روند.
هیچ دو تصادفی شبیه هم نیستند. زنده ماندن، بستگی زیادی به قسمتی از هواپیما دارد که اول می شکند. در این آزمایش ردیف 7 و جلو خطرناک ترین بودند. ردیف 8 و پشت با ضربه های عمودی زیاد احتمال آسیب دیدگی جدی داشتند اما می توانستند زنده بمانند. با این حال، مسافران در عقب هواپیما، بهترین شانس را داشتند که بدون هیچ آسیب جدی بیرون بروند. نشستن در پنج ردیف نزدیک به هر خروجی، بهترین شانس را برای تخلیه سریع‌تر مسافران می‌دهد.
آزمایش موفقیت آمیز بود و به دانشمندان داده های زیادی برای مطالعه و تجزیه و تحلیل داد. ماموریت آنها تبدیل این یافته ها به درس هایی بود که می تواند روزی جان انسان ها را نجات دهد.
خطرناک ترین قسمت این آزمایش در واقع سقوط هواپیما بود. این کار توسط تیمی از خلبانان آزمایشی سابق ایالات متحده انجام شد. اولین وظیفه آنها این بود که محل مناسب سقوط را پیدا کنند. ماه ها طول کشید تا تیم تحقیق، مکان مناسب را پیدا کند. در بستر خشک شده دریاچه، لاگونا سالادا در مکزیک، جایی که زمین مسطح و بدون سکونت بود، آنها سقوط بوئینگ 727 را بازسازی کردند.
این تیم، مکزیک را انتخاب کرد، چراکه ایالات متحده اجازه انجام این آزمایش را نداد. یک تیم سه نفره در کابین هواپیمای بوئینگ 727، خطرناک ترین کار را در این آزمایش داشتند. این هواپیما توسط یک خلبان سابق 727 به نام کاپیتان جیم باب اسلوکام هدایت می شد که آخرین نفری بود که هواپیما را ترک کرد. کل تیم خلبانان با چتر نجات از این پرواز یک طرفه دراماتیک خارج شدند.
این آزمایش، داده‌های زیادی را در مورد صندلی‌هایی ارائه کرد که می‌توانستند امن‌ترین باشند. با بررسی فاصله لاشه هواپیما و محدوده آوار، محققان دریافتند که صندلی 7A بوئینگ 727، تقریباً 150 متر از نقطه سقوط هواپیما پرتاب شده است. کابین خلبان به طور کامل از بقیه بدنه جدا شده و پرتاب شده بود. نوک هواپیما کنده شده و به سمت عقب حرکت کرده بود و این وضعیت باعث شده بود که چند ردیف جلویی با دوازده برابر نیروی گرانش، خطرناک ترین ضربه را متحمل شوند. بنابراین، یافته اصلی این بود که مسافران نزدیک به نقطه شکست هواپیما، هر کجا که باشد، احتمالاً در همان ابتدا از بین می‌روند.
هیچ دو تصادفی شبیه هم نیستند. زنده ماندن، بستگی زیادی به قسمتی از هواپیما دارد که اول می شکند. در این آزمایش ردیف 7 و جلو خطرناک ترین بودند. ردیف 8 و پشت با ضربه های عمودی زیاد احتمال آسیب دیدگی جدی داشتند اما می توانستند زنده بمانند. با این حال، مسافران در عقب هواپیما، بهترین شانس را داشتند که بدون هیچ آسیب جدی بیرون بروند. نشستن در پنج ردیف نزدیک به هر خروجی، بهترین شانس را برای تخلیه سریع‌تر مسافران می‌دهد.
سلام لطفا شانس زنده ماندن در مینی بوس و اتوبوس
من هواپیما از نزدیک هم ندیده ولی ماشین عمومی زیاد تردد