سازمان ملل متحد با صدور بیانیه ای اعلام کرد که جمعیت جهان در روز سه شنبه 15 نوامبر 2022، به 8 میلیارد نفر می رسد که بر اساس برآوردهای سازمان ملل، این رقم، نقطه عطفی در توسعه انسانی است. آخرین پیش بینی های سازمان ملل نشان می دهد که جمعیت جهان در سال 2030 به حدود 8.5 میلیارد نفر، در سال 2050 به 9.7 میلیارد و در سال 2100 به 10.4 میلیارد نفر می رسد.
این نمودار نشان می دهد که چگونه آمار جمعیت در برخی کشورها در دهه گذشته تغییر کرده است
تراکم نیمی از جمعیت جهان تنها در 7 کشور
رشد جمعیت جهان در طی سالیانکاهش جمعیت اروپا (چپ) و افزایش جمعیت بریتانیا (راست)
نیمی از این 8 میلیارد نفر، هنوز در 7 کشور زندگی می کنند؛ چین، هند، ایالات متحده آمریکا، اندونزی، پاکستان، نیجریه و برزیل. در سال 2022، دو منطقه پرجمعیت هر دو در آسیا بودند: آسیای شرقی و جنوب شرقی با 2.3 میلیارد نفر و آسیای مرکزی و جنوبی با 2.1 میلیارد نفر. چین و هند هر کدام با بیش از 1.4 میلیارد نفر بیشترین جمعیت این دو منطقه را تشکیل می دهند.
این طرح گرافیکی پرجمعیت ترین کشورهای جهان را نشان می دهد که چین (1.42 میلیارد نفر) در صدر قرار دارد و پس از آن هند (1.35 میلیارد نفر)
بر اساس برآوردهای سازمان ملل، پیش بینی می شود که هند در سال 2023 از چین به عنوان پرجمعیت ترین کشور جهان پیشی بگیرد.
کاهش مرگ و میر و افزایش امید به زندگی
این رشد بی‌سابقه به دلیل افزایش تدریجی طول عمر انسان به دلیل بهبود در بهداشت عمومی، تغذیه، بهداشت شخصی و پزشکی است و تا حدی ناشی از کاهش سطح مرگ و میر است که در افزایش سطح امید به زندگی در بدو تولد منعکس می شود.
این نمودار تغییرات جمعیت را بر اساس گروه های سنی نشان می دهد و ترسیم می کند که چگونه افزایش امید به زندگی بر رشد یک میلیارد نفر بعدی جمعیت جهان تأثیر می‌گذارد.
در سطح جهانی، امید به زندگی در سال 2019 به 72.8 سال رسید که تقریباً 9 سال بیشتر از سال 1990 است. پیش بینی می شود با کاهش بیشتر مرگ تا سال 2050، میانگین طول عمر را به حدود 77.2 سال برسد.
افزایش سطح باروری
سازمان ملل می گوید کشورهایی که بالاترین سطح باروری را دارند، کشورهایی هستند که کمترین درآمد سرانه را دارند. بنابراین رشد جمعیت جهانی در طول زمان به طور فزاینده ای در میان فقیرترین کشورهای جهان که بیشتر آنها در جنوب صحرای آفریقا هستند متمرکز شده است. در این کشورها، رشد سریع جمعیت می تواند دستیابی به «اهداف توسعه پایدار» (SDGs) را که بهترین مسیر جهان به سوی آینده ای شاد و سالم است را خنثی کند.
اگرچه رشد جمعیت تأثیر زیست محیطی توسعه اقتصادی را تشدید می کند، افزایش درآمد سرانه عامل اصلی الگوهای ناپایدار تولید و مصرف است. کشورهایی که بیشترین مصرف سرانه منابع مادی و انتشار گازهای گلخانه ای را دارند، کشورهایی هستند که درآمد سرانه آنها بالاتر است، نه کشورهایی که جمعیت آنها به سرعت در حال رشد است.
کاهش رشد جمعیت
در حالی که 12 سال طول کشید تا جمعیت جهان از 7 به 8 میلیارد برسد، تقریباً 15 سال طول می کشد – تا سال 2037 – تا به 9 میلیارد برسد، که نشانه ای از کند شدن نرخ رشد کلی جمعیت جهان است.
نیمی از این 1 میلیارد جمعیت آینده فقط در هشت کشور خواهند بود که پنج تای آنها در آفریقا هستند. جمهوری دموکراتیک کنگو، مصر، اتیوپی، نیجریه و تانزانیا
بیش از نیمی از افزایش پیش بینی شده جمعیت جهان تا سال 2050 تنها در 8 کشور متمرکز خواهد شد: کنگو، مصر، اتیوپی، هند، نیجریه، پاکستان، فیلیپین و تانزانیا. نرخ‌های رشد متفاوت در میان بزرگ‌ترین کشورهای جهان، رتبه‌بندی آنها را بر اساس اندازه تغییر می‌دهد.
کاهش رشد جمعیت منجر به کاهش آسیب‌های زیست محیطی می شود
سازمان ملل خاطرنشان کرد که تحقق اهداف توافقنامه پاریس برای محدود کردن افزایش دمای جهانی و در عین حال دستیابی به اهداف توسعه پایدار، به شدت به مهار الگوهای ناپایدار تولید و مصرف بستگی دارد. با این حال، رشد آهسته‌تر جمعیت طی چندین دهه می‌تواند به کاهش انباشت بیشتر آسیب‌های زیست محیطی در نیمه دوم قرن جاری کمک کند.
بدون نظر