مشخصات سوخو ۳۵ خریداری شده توسط ایران؛ از قابلیت ها تا نسخه ها + ویدیو

سردار سرتیپ علی شادمانی معاون هماهنگ‌کننده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا (ص) از خرید جنگنده روسی سوخو ۳۵ توسط ایران خبر داده است. خرید جنگنده سوخو ۳۵ توسط ایران سال ها بود که در برنامه نیروهای مسلح قرار داشت و پیش تر نیز گمانه زنی های زیادی در مورد نهایی شدن خرید این جنگنده پیشرفته روسی وجود داشت و برخی منابع داخلی و خارجی از خرید آن توسط ایران خبر داده بودند. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را بیشتر با ویژگی های سوخو 35 (Su-35) و مشخصات این جنگنده مانورپذیر روسی آشنا کنیم. همچنین روزیاتو مقایسه سوخو ۳۵ با اف ۱۵ آمریکایی و اف ۱۶ و همچنین با گریپن سوئدی انجام داده است که شما را به مطالعه آن ها از طریق همین لینک ها دعوت می کنیم.

مقایسه JAS-39 Gripen و Sukhoi SU-35؛ جنگنده سوئدی بهتر است یا روسی؟

ویژگی های جنگنده سوخو ۳۵

 جنگنده سوخو Su-35 یک نسخه بسیار پیشرفته از Su-27 است که تغییرات بسیار گسترده ای نسبت به نسخه قبلی دارد. توسعه این جنگنده چند منظوره در اوایل دهه 1980 آغاز شد و اولین پرواز آن در سال 1988 رخ داد، زمانی که هنوز با نام Su-27M شناخته می شد. این مدل به عنوان یک سوخو ۲۷ بسیار چابک عرضه شد که برای برتری هوایی طراحی شده بود، اما توانایی های قابل توجهی در زمینه نبرد هوا به زمین نیز داشت. تغییرات قابل توجهی در زمینه موتورها، آیرودینامیک، سیستم آویونیک و روش های ساخت ایجاد شده و در ادامه طراحی آن به طور کلی تغییر کرد و به Su-35 تغییر نام داد. سوخو ۳۵ یک جنگنده چند منظوره با عنوان نسل 4++ است که ناتو آن را با نام Flanker-E یا Super Flanker می شناسد.

این جنگنده به عنوان جایگزینی برای جنگنده های Su-27 و MiG-29 معرفی شده بود. تولید اولیه Su-27M در سال 1988 آغاز شد و بعدها با طراحی جدید و نام سوخو ۳۵ ساخته شد. اما تنها ۱۲ فروند از این هواپیما برای نیروی هوایی روسیه تکمیل شد و در نهایت تولید آن در سال 1995 متوقف گردید. نسخه های بهبود یافته ای از Su-35 مانند Su-35BM و Su-35UB نیز ساخته شد اما تنها نمونه Su-35S که در سال 2008 اولین پروازش را به ثبت رساند، به نسخه اصلی این جنگنده روسی تبدیل شد. بر اساس برخی گزارش ها، تا سال 2017 بیش از 68 فروند Su-35S در نیروی هوایی روسیه فعال بوده اند. در سال 2015 چین 24 فروند از این جنگنده چند منظوره را سفارش داده و به اولین مشتری خارجی آن تبدیل شد. اولین 4 فروند سوخوی 35 روسی در سال 2016 تحویل چین گردید و سال بعد نیز 14 فروند دیگر تحویل داده شد.

سال 2017 بود که اندونزی نیز سفارش 11 فروند از این جنگنده را به روسیه داد هر چند مدتی بعد این قرارداد فسخ شد. کارشناسان نظامی از عبارت 4++ برای اشاره به نسل جنگنده روسی Su-35 استفاده می کنند. اگر چه در اصل این جنگنده نسخه روزآمدسازی شده Su-27 است که اولین پروازش را در سال 1977 انجام داده بود، اما Su-35 بسیار سریع بوده و قدرت مانور و برد بسیاری بالایی دارد. همچنین ارتفاع پروازی آن بالا بوده و سلاح های قابل توجهی نیز حمل می کند. بدین ترتیب می توان گفت که سوخو ۳۵ تهدید بزرگی برای جنگنده های 4+ غربی مانند Eurofighter Typhoon, Dassault Rafale, F-15C یا F/A-18E Super Hornet به شمار می آید، هر چند قابلیت پنهانکاری نداشته و نمی تواند رقیبی برای جنگنده های دارای توانایی پنهانکاری باشد.

تحلیل سخت افزار و تسلیحات جنگنده سوخو ۳۵

Su-35 بر اساس طراحی کارآمد Su-27 ساخته شده و موتورهای بزرگ و قوی اش، توانایی پروازهای سوپرکروز برای مدت های طولانی را به آن می دهد. همچنین با داشتن چنین موتورهای قدرتمندی، سوخو ۳۵ توانایی رسیدن به سرعت های سوپرسونیک را دارد، بدون اینکه نیازی به استفاده از پس سوز باشد. این جنگنده می تواند 11.5 تن سوخت حمل کند و به سیستم آویونیک پیشرفته مانند رشته راداری فاز غیرفعال و قابلیت جستجو و ردیابی مادون قرمز مجهز است. Su-35 یک جنگنده طراحی شده برای برتری هوایی است و در درجه دوم به قدرت نبرد هوا به زمین آن توجه شده است. سوخوی روسی در بال و بدنه خود 12 نقطه برای اتصال سلاح داشته و می تواند تا وزن 8 تن مهمات حمل کند.

سوخو 35 می تواند موشک های کوتاه برد R-73E یا میان برد R-77 برای نبردهای هوایی و چندین موشک IR و موشک های با قابلیت هدایت راداری برای حمله به اهداف زمینی حمل کند. از دیگر موشک هایی که سوخو 35 می تواند حمل کند موشک کروز ضد کشتی Kh-35 است. همچنین این جنگنده توانایی حمل بمب و راکت را نیز دارد. دیگر سلاح سوخو 35 یک توپ اصلی 30 میلیمتری GSh-301 با 150 گلوله است. Su-35 همچنین سیستم جمینگ داشته و می تواند در رادارهای دشمن اخلال ایجاد کند.

انواع مختلف Su-35

نسخه اولیه Su-27M بین سال های 1988 تا 1995 تولید می شد اما پس از طراحی در قالب Su-35 هیچگاه به تولید انبوه نرسید. Su-37 توسعه جدید سوخو 35 است که به موتورهای آزمایشی و سیستم وکتورینگ جدید مجهز شده بود که بعد از یک سری حوادث تولید آن به پایان رسید. مدل های Su-30MKI و Su-35BM نیز از همان تکنولوژی Su-37 استفاده می کنند.

Su-35BM نسخه ای بهبود یافته از سوخو 35 است که برخی از تکنولوژی های سوخو 37 را در خود دارد.، از جمله سیستم آویونیک پیشرفته و رادارها و موتور جدید. Su-35UB نیز یک هواپیمای آموزشی دو سرنشینه است که توانایی های جنگی کاملی دارد. یک نسخه تک سرنشینه از این هواپیما در اواخر دهه 1990 ساخته شد که شباهت زیادی به Su-30MK دارد.

Su-35S مهم ترین نسخه روزآمدسازی شده از Su-35BM و اولین نسخه از سوخو 35 است که در تعداد انبوه تولید شد. این جنگنده تک سرنشینه توسط نیروی هوایی روسیه استفاده شده و در اختیار مشتریان خارجی نیز قرار می گیرد. این جنگنده از موتورهای AL-41F1S استفاده می کند و اولین پروازش را در سال 2008 انجام داد. در سال 2012 بود که نیروی هوایی روسیه سفارش خرید 48 فروند از آن ها را داد اما تا سال 2016 تعداد 68 فروند از آن ها به نیروی هوایی روسیه فروخته شد. همانطور که گفته شد، چین و اندونزی نیز از سفارش دهندگان این جنگنده روسی بوده اند. اکنون ایران می تواند سومین کشور خارجی باشد که این جنگنده روسی را سفارش می دهد.

 مشخصات کلی Su-35

جنگنده چند منظوره Su-35 یک جنگنده روسی تک سرنشینه  است که طول آن 21.9 متر، طول بال های آن 15.3 متر، ارتفاع آن 5.9 متر است، در حالی که وزن آن در حالت خالی 18.4 تن بوده و هنگام تیک آف می تواند حداکثر تا 34.5 تن وزن داشته باشد. سوخو 35 دو موتور Saturn 117S (AL-41F1S) دارد که سرعت آن را به حداکثر 2,390 کیلومتر بر ساعت می رسانند. سقف پروازی جنگنده روسی 18 کیلومتر بوده و برد آن نیز بین 3,600 تا 4,500 کیلومتر متفاوت است. Su-35 یک توپ 30 میلمتری با 150 گلوله دارد و توانایی حمل بمب و موشک هایی از قبیل R-27ER, E-27ET, R-73, Kh-29T, Kh-31P, Kh-59M, Kh-35U را داراست.

بیشتر بخوانید:

KF-21 Boramae ؛ اولین جت جنگنده بومی کره جنوبی به پرواز درآمد + ویدیو

سوخو-۵۷؛ سرعت گرفتن توسعه و ساخت جدیدترین جنگنده-بمب افکن نسل پنجم روسیه

جت جنگنده «سوخوی-۲۵» روسی در مقابل جت آمریکایی «جادوگر اَی-۱۰»