چرا «آلمان» در حال جمع کردن فرش قرمزی است که برای «پناهجویان» پهن کرده بود؟

پناهجویان پس از رد درخواست پناهندگی شان مجبور به ترک خاک آلمان شده اند

۷ نظر

نزدیک به ۴ سال پس از این که تقریباً یک میلیون نفر آواره و پناهنده با سیاست درهای باز آنگلا مرکل و دولتش مواجه شدند، آلمان به آرامی و در سکوت کامل در حال بستن درهای خود به روی درخواست های پناهندگی است و اخراج کسانی که پرونده پناهجویی آن ها رشد شده را تشدید کرده است. این متد جدید برخورد با پناهجویان حتی با کاهش ۸۰ درصدی ورودی پناهندگان نسبت به بحران سال ۲۰۱۵ همچنان ادامه داشته و حتی بدتر نیز شده است. روز چهارشنبه گذشته، هورست سیهوفر، وزیر کشور دولت ائتلافی آلمان اعلام کرد که در سال ۲۰۱۸، آلمان نزدیک به ۱۸۵٫۰۰۰ درخواست پناهندگی دریافت کرده است که نسبت به سال قبل از آن نزدیک به ۱۷ درصد کاهش داشته است در حالی که این رقم در اوج بحران پناهجویان و هجوم آن ها به اروپا و بخصوص آلمان، به ۸۹۰٫۰۰۰ درخواست بالغ می شد.

پناهندگی در آلمان

سیهوفر در این باره چنین می گوید: «ما اکنون مشکل را تحت کنترل داریم و همه چیز را منظم کرده ایم. ما برای کسانی که در معرض خطر هستند حمایت ایجاد می کنیم. با این وجود، این افراد تا زمانی می توانند از حقوق پناهجویی برخوردار باشند که بتوانیم کسانی که نیاز به حمایت ندارند را به کشورهایشان بازگردانیم». وی با حالتی مفتخرانه اعلام کرد که عدد توافق شده با دیگر اعضای ائتلاف دولت در بیشترین حد ممکن قرار داشته است.

کاهش درخواست ها، افزایش اخراج ها

پناهندگی در آلمان

اما چیزی که وزیر کشور آلمان به آن اشاره نکرد این بود که در حالی که تعداد درخواست های پناهجویی به شدت کاهش یافته است، تعداد کسانی که پس از رد درخواست پناهجویی از کشور اخراج می شوند به شدت افزایش یافته است و همچنان در حال افزایش است. اسناد و ارقام ارائه شده توسط وزیر کشور در پاسخ به سوال قانونگذاران حزب چپ کشور ارائه شده که نشان می دهد پس از بحران مهاجران تعداد اخراجی ها از کشور سالانه تقریباً دو برابر شده و در سال گذشته به ۲۰٫۰۰۰ نفر رسیده است و علیرغم کاهش در تعداد درخواست های پناهندگی، این درصد تقریباً بدون تغییر باقی مانده است.

بیشتر بخوانید: جزییات طرح کانادا برای پذیرش یک میلیون مهاجر در ۳ سال آینده

سال گذشته بیش از ۸٫۰۰۰ پناهجو به دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا فرستاده شده اند که اولین بار از طریق آن کشور وارد اتحادیه اروپا شده اند. تعداد اخراجی ها، همچنین، پرده از کشمکش کشورهای اروپایی بر اسر این که چه کشوری مسئول رسیدگی به درخواست های پناهجویان است بر می دارد. بیش از ۳۰ درصد افرادی که به دیگر کشورهایی اروپایی عودت داده شده اند به ایتالیا بازگردانده شده اند در حالی که یونان از پذیرش بخش اعظم درخواست های صورت گرفته توسط آلمان برای پذیرش مهاجرانی که از طریق این کشور وارد اتحادیه اروپا شده اند سرباز زده و کشور مجارستان نیز به هیچ درخواستی از جانب دولت آلمان پاسخ مثبت نداده است.

پناهندگی در آلمان

همچنین این آمارها بر این دلالت دارد که دولت آلمان در سیاست موسوم به «Wilkommenskultur» به معنای «فرهنگ خوشامدگویی» به مهاجران بازنگری کرده است، سیاستی که در سال ۲۰۱۵ و در برابر موج مهاجران در پیش گرفته شد. آنگلا مرکل در آن سال با باز کردن درهای کشورش به روی بیش از یک میلیون مهاجر و پناهجو، در سخنانی مشهور و برای تهییج مردم کشورش به خوشامدگویی به پناهجویان عمدتاً آفریقایی و آسیایی چنین گفت: «ما می توانیم» (Wir Schaffen Das).

محبوبیت احزاب چپگرا

پناهندگی در آلمان

از آن روز به بعد، حزب مخالف مهاجران موسوم به آلترناتیو برای آلمان (Alternative for Germany (AfD)) با افزایش محبوبیت در سر صندوق های رأی مواجه شده است. چندین مورد جرم و جنایت قابل توجه از جانب مهاجران نیز باعث تحت تاثیر قرار گرفتن افکار عمومی و افزایش نارضایتی از هجوم پناهجویان و ورود آن ها به کشور شد؛ از جمله تجاوزات جنسی دسته جمعی در عصر روز کریسمس سال ۲۰۱۵-۱۶ در شهر کلن که در آن چندین زن توسط دسته هایی از «مردان کشورهای شمال آفریقا» مورد حمله و تجاوز قرار گرفتند. تابستان سال گذشته،پس از آن که یک مرد محلی توسط دو مهاجر به ضربات چاقو به قتل رسید اعتراضات خیابانی در شهر چمنیتز در شرق کشور به خشونت کشیده شد.

بیشتر بخوانید: صدها هزار ایرانی در صف مهاجرت به کانادا و طعمه‌های شیادان

پناهندگی در آلمان

واکنش های منفی مردم به این اتفاقات باعث شد که احزاب دولت مرکزی آلمان تصمیم به اتخاذ سیاست هایی سختگیرانه تر در قبال مهاجرت و پناهجویی بگیرند. این موضوع بخصوص در میان اتحاد دموکرات مسیحی مرکل و حزب باورایایی متحدش، حزب اتحاد اجتماعی مسیحی مورد توجه قرار گرفت که رهبری آن را سیهوفر بر عهده داشت. اما هیچ تضمینی وجود ندارد که سختگیری در ماجرای پناهجویان بتواند رأی های بیشتری را به صندوق احزاب دولت مرکزی آلمان سرازیر کند. در حالی که سیهوفر از سیاست موسوم به «نقشه هوشمندانه مهاجرت» خود و متحدانش حرف می زد، حزب متبوعش در رقابت با حزب راستگرای آلترناتیو برای آلمان و حزب چپگرای سبزها که سیاست هایی لیبرال تر را در قبلا بحران مهاجرت دنبال می کند شکست خورد. پس از این شکست بود که سیهوفر از ریاست حزب خود کنار زده شد.

کشورهای امن

پناهندگی در آلمان

هفته گذشته، پارلمان آلمان تصویب کرد که کشورهای مراکش، الجزایر، تونس و گرجستان را به فهرست «کشورهای امن اصلی» اضافه کند که بدست آوردن پناهندگی در آلمان را برای شهروندان این کشورها که خود را به آلمان رسانده اند بسیار دشوار کرده است. بر اساس گزارش وزارت کشور آلمان، در سال ۲۰۱۷ بیش از ۱۵٫۰۰۰ پناهجو از این ۴ کشور در آلمان درخواست پناهندگی داده اند که تنها به ۷ نفر از آن ها پاسخ مثبت داده شده است. به حدود ۳۰۰ نفر دیگر از این تعداد نیز حمایت های انسان دوستانه موقت داده شده بود که با قرار گرفتن کشورهای فوق در زمره کشورهای امن، این افراد نیز ناچار به ترک آلمان خواهند بود.

پناهندگی در آلمان

در حالی که سیهوفر می گوید که دسته بندی مجدد درخواست های پناهندگی، باعث تسریع در فرآیند رسیدگی به پرونده های درخواست پناهندگی خواهد شد، لوییز آمستبرگ، سخنگوی امور مهاجرت از حزب سبزها با این دیدگاه کاملاً مخالف است و می گوید: «شخصاً فکر می کنم که بدترین چیز در مورد این موضوع این است که می خواهد این طور وانمود کند که رده بندی مجدد این ۴ کشور می تواند به طور عمیق به حل مشکلاتی که ما با سیاست های پناهجویی مان داریم منجر شود».

بیشتر بخوانید: رهف محمد القنون؛ دختر از دین برگشته عربستانی که توئیتر را برای آزادی اش بسیج کرد

مطالب دیگر از همین نویسنده
مشاهده بیشتر
۷ نظر

ورود

  • تارک بهمن ۷, ۱۳۹۷

    کاملا طبیعیه.همین جنگ زده ها و پناهجوها کاری با امنیت و آرامش آلمانیها کردن که باعث شد تب ناسیونالیستی و اون خوی نژادپرستی آلمانی دوباره فوران کنه.
    همین رفتارشون باعث شده که دید بدی نسبت به همه ی مهاجرا به وجود بیاد که این موضوع برای هموطنان ما هم در آلمان زندگی رو سخت کرده.
    هر چند نمیشه منکر فرهنگ نژادپرستانه آلمانها شد ولی به مراتب خود پناهجوها بیشتر مقصر بودن.

    • علی زمانی بهمن ۷, ۱۳۹۷

      من فکر کنم شما تا حالا آلمان تشریف نبردید که از فرهنگ نژادپرستانه آلمانی ها صحبت میکنید!! اگر نژاد پرست بودند ککه الان صدها هزار ایرانی در صف آلمان نبودند و میلیون ها مهاجر و پناهنده اونجا زندگی نمیکرد برادر؟ 🙂 ذهن فریبکار چه ها که نمیکنه 🙂

      • تارک بهمن ۷, ۱۳۹۷

        بله بنده یقینا به آلمان سفر نکردم.
        شاید واژه نژاد پرست کمی تند باشه ولی مطمئنا میشه گفت که ترجیح میدن خودشون باشن تا بقیه فرهنگ ها.شرایطشون هم ایجاب کرده که مهاجر بپذیرن (افزایش سن جمعیت و نیروی کار).
        در ضمن مردم ما از روی ناچاری به مهاجرت رو میارن نه از روی دلخوشی.شاید خیلیا ترجیح بدن توی غربت زندگی کنن تا توی میهن سختی بکشن.
        به هرحال بحث اصلی پناهجوها هستن…
        کشورهای متمول و سطح بالایی مثل سوییس و فنلاند و نروژ به اندازه آلمان مهاجرپذیر نیستن و اگه مجبور نباشن مهاجر نمیپذیرن.
        خود آلمان هم از آسونگیری هایی که کرده بود تا حدی پشیمون شده و دوباره پذیرش مهاجر رو کاهش داده.

      • بهنام بهمن ۸, ۱۳۹۷

        به قران
        منی که اینجام با چشمام میبینم تا الان نژادپرستی ندیدم
        تو ترکیه جاتون خالی از ترس ژاندارما نمیتونستم بگم ایرانی ام یه بار تو یکی از محله های خارج استانبول منو گرفته بودن برا در رفتن ازشون گفتم سوری ام. یکم عربی دبیرستانو قاطی پاتی گفتم ولم کردن وگرنه الان دیپورت میشدم با چندتا باطوم خوردن
        تو همین الان اینایی که نئونازیستن و تظاهرات میکنن خیلی کمن. شما نگاه نکن تظاهراتشون خیلی زیاده. اینا روششون اینه کل نئونازیستای المان با اتوبوس و قطار یه شهر جمع میشن و میرن تظاهرات و اینطوری میگن ما زیادیم ولی خیلی کمن. خود bnd میگه به پانصد هزار نفر نمیرسن. بعد اینکه این نئونازیها تظاهرات یمکنن روز بعدش خود مردم تظاهرات میکنن خودجوش و نشون میدن مخالف مهاجرت نیستن و اتفاقا مخالف نژادپرستی و این نئونازیستان
        اما به خاطر این چو افتادن اریایی بودن ایرانیا و این مزخرفات نژادبرتر و نژاد اریایی تو ایران اکثر ایرانیا چشم بسته طرفدار نازیسمن. یه عده بیسواد بی عقل بیشتر نیستن وگرنه کسی که سیکل داشته باشه میدونه اریایی اصیل حتی تو خود اسکاندیناوی وجود نداره

    • بهنام بهمن ۸, ۱۳۹۷

      ببین من خودم ۲۰۱۶ قاچاقی اومدم المان
      شما قضیه رو اشتباه گرفتی. قضیه اینه که تو دنیا ۳۰۰ کشور هستش و تنها حدودا ده کشور اروپایی و کانادا و امریکا به تنهایی دارن بار کل مهاجرای دنیا رو به دوش میکشن. بقیه کشورا خودشونو زدن به بیخیالی
      این کشورای اروپایی مخصوصا المان یه حدی برا پذیرش مهاجر داره. منی که اینجام بهت میگم المان الان ۳۰ میلیون مهاجر داره. ۲۵ میلیونش سیتیزن یا شهروند المانن که اصلا مهاجر حساب نمیشن و المانی ان کلا
      شما اینو حساب کن ببین کدم کشور سی میلیون مهاجر گرفته بعد به ۲۵ میلیونش شهروندی داده و نهایتا تا پنج سال دیگه به ۵ میلیون دیگم شهروندی میده و طی این پنج سالم هر ساله مهاجر میگیره
      یه سوئدو میشناسم که ده برابر ظرفیت و امکانات خودش مهاجر گرفته. یعنی به نست المان دوبرابر.
      هموطنای خودمون نخود همون اشی هستن که شما میگی. شما تو ایرانی اسم پروفسور سمیعی رو میشنوی فکر میکنی همه اومدن اینجا پروفسور شدنو از باقی ماجرا بی خبری
      شما تکمیل شدن ظرفیت المان و سوئد و باقی کشورا رو با نژادپرستی اشتباه نگیر. نژادپرست اون ۲۰۰ کشور بقیه دنیا هستن که به قول مرکل حتی یه مهاجر نگرفتن. شما اون چیزی که تو ایران و ترکیه میبینی رو با مهاجرت اشتباه نگیر. مهاجرت یعنی پایدار بودن پیشرفت یه مهاجر. یعنی اینکه بری درس بخونی بعد چهارسال شناسنامه اون کشور رو بگیری نه اون چیزی که شما تو ایران و ترکیه میبینی.

      • امین بهمن ۱۰, ۱۳۹۷

        سلام
        می تونی بگی چطوری مهاجرت کردی و کمک کنی ما هم از این خراب شده بریم ؟!

  • Hooman بهمن ۱۰, ۱۳۹۷

    وا…خوب ميكنن، بايد بدونن كه مسلمان جماعت نبايد راه بدن…
    وگرنه نتيجه اش همون حوادث تروريستيه