بهترین کشورهای جهان برای سفر و صنعت گردشگری در سال ۲۰۲۶ + اینفوگرافی

نکات کلیدی:

• ژاپن با امتیاز ۵.۲۷ در شاخص توسعه سفر و گردشگری سال ۲۰۲۶ در رتبه نخست جهان قرار دارد و آمریکا با ۵.۲۳ و اسپانیا با ۵.۲۲ در جایگاه‌های بعدی ایستاده‌اند.
• شش کشور از ۱۰ اقتصاد برتر این رتبه‌بندی اروپایی هستند؛ موضوعی که نشان‌دهنده زیرساخت‌های قدرتمند گردشگری، ارتباطات گسترده و منابع فرهنگی غنی این قاره است.
• کشورهای حاضر در رتبه‌های پایین‌تر، به‌ویژه در بخش‌هایی از آفریقای جنوب صحرا، باوجود برخورداری از جاذبه‌های طبیعی و فرهنگی، با چالش‌هایی در زمینه زیرساخت‌ها و سرمایه‌گذاری مواجه هستند.

چه عواملی باعث می‌شوند یک کشور به یکی از پیشتازان گردشگری جهان تبدیل شود؟

علاوه بر جاذبه‌های مشهور و مقاصد محبوب گردشگری، شبکه‌های حمل‌ونقل، زیرساخت‌ها و سیاست‌های دولتی نیز نقش مهمی در موفقیت صنعت گردشگری کشورها ایفا می‌کنند.

شاخص توسعه سفر و گردشگری (TTDI) مجمع جهانی اقتصاد، به‌جای شمارش تعداد گردشگران یا درآمدهای گردشگری، شرایط لازم برای توسعه رقابتی و پایدار این صنعت را ارزیابی می‌کند.

رتبه‌بندی بهترین کشورهای جهان از نظر توسعه گردشگری

جدول زیر ۱۱۰ اقتصاد جهان را براساس امتیاز شاخص توسعه سفر و گردشگری مجمع جهانی اقتصاد در سال ۲۰۲۶ رتبه‌بندی می‌کند. امتیازها در مقیاسی از یک تا هفت محاسبه می‌شوند که یک نشان‌دهنده ضعیف‌ترین و هفت نشان‌دهنده بهترین وضعیت است.

این شاخص ۱۰۲ معیار را در قالب ۱۷ رکن مختلف ترکیب می‌کند که سیاست‌های گردشگری، محیط‌های تسهیل‌کننده، زیرساخت‌ها، منابع طبیعی و فرهنگی و پایداری را شامل می‌شوند.

اختلاف امتیاز میان سه کشور نخست تنها ۰.۰۵ است که نشان‌دهنده رقابت بسیار نزدیک برای کسب رتبه نخست محسوب می‌شود. استرالیا با امتیاز ۵.۱۸ و فرانسه با ۵.۱۷ نیز پنج جایگاه برتر را تکمیل می‌کنند.

در سوی دیگر، مالی با امتیاز ۲.۷۵، سیرالئون با ۲.۹۱ و کامرون با ۳.۰۵، پایین‌ترین امتیازها را در میان اقتصادهای بررسی‌شده دارند.

این نتایج بیش از آنکه نشان‌دهنده کمبود جاذبه‌های گردشگری در این کشورها باشند، بازتاب‌دهنده چالش‌هایی در زمینه زیرساخت‌های حمل‌ونقل، سرمایه‌گذاری و خدمات گردشگری هستند.

با افزایش رقابت کشورها برای جذب گردشگران، تغییر الگوهای سفرهای بین‌المللی اهمیت توسعه مقاصدی را برجسته می‌کند که بتوانند ضمن پذیرش گردشگران بیشتر، از جوامع محلی و منابع طبیعی نیز محافظت کنند.

چرا اروپا بر رتبه‌بندی توسعه گردشگری تسلط دارد؟

اروپا با حضور شش اقتصاد در میان ۱۰ کشور نخست، جایگاه قدرتمندی در صدر این رتبه‌بندی دارد. این کشورها عبارت‌اند از اسپانیا با امتیاز ۵.۲۲، فرانسه با ۵.۱۷، آلمان با ۵.۰۹، بریتانیا با ۵.۰۸، سوئیس با ۴.۹۷ و ایتالیا با ۴.۹۳.

این قاره از شبکه‌های حمل‌ونقل گسترده، زیرساخت‌های گردشگری توسعه‌یافته و تراکم بالای جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی بهره می‌برد.

ارتباطات ریلی میان کشورها و فاصله‌های نسبتاً کوتاه بین مقاصد مهم گردشگری نیز سفر به چندین کشور در قالب یک برنامه مسافرتی را برای گردشگران آسان‌تر می‌کند.

پایداری زیست‌محیطی نیز به یکی دیگر از اولویت‌های صنعت گردشگری اروپا تبدیل شده است. چندین مقصد اروپایی در حال ارائه مشوق‌هایی برای تشویق گردشگری مسئولانه از نظر زیست‌محیطی هستند؛ از جمله مزایایی برای بازدیدکنندگانی که از حمل‌ونقل عمومی استفاده می‌کنند یا در برنامه‌های محلی حفاظت از محیط‌زیست مشارکت دارند.

بااین‌حال، موفقیت اروپا در صنعت گردشگری با چالش‌هایی نیز همراه است.

مقاصد محبوب گردشگری با ازدحام بیش از حد بازدیدکنندگان، فشار بر بازار مسکن و مشکلات زیست‌محیطی مواجه هستند. این شرایط باعث شده مدیریت تعداد و جریان گردشگران اهمیت بیشتری پیدا کند.

حفظ برتری رقابتی اروپا به ایجاد تعادل میان رشد صنعت گردشگری و نیازهای جوامع محلی بستگی خواهد داشت.

پیشتازی ژاپن هم‌زمان با افزایش اهمیت گردشگری پایدار

جایگاه نخست ژاپن در این رتبه‌بندی، نشان‌دهنده شبکه گسترده حمل‌ونقل، میراث فرهنگی غنی و زیرساخت‌های پیشرفته گردشگری این کشور است.

سایر اقتصادهای بزرگ آسیایی نیز عملکرد قدرتمندی دارند؛ از جمله چین با امتیاز ۵.۰۰، کره جنوبی با ۴.۹۰ و سنگاپور با ۴.۸۹.

ژاپن به‌طور فزاینده‌ای بر پایدارترکردن صنعت گردشگری و توزیع منافع اقتصادی آن در مناطقی فراتر از مقاصد اصلی مانند توکیو، کیوتو و اوساکا تمرکز کرده است.

این کشور با ترویج گردشگری مبتنی بر جوامع محلی، گردشگران را به بازدید از مناطق کمترشناخته‌شده تشویق می‌کند. چنین رویکردی ضمن کمک به کاهش ازدحام در مقاصد مشهور، از کسب‌وکارهای محلی و اقتصاد مناطق روستایی نیز حمایت می‌کند.

در سایر نقاط آسیا، وضعیت توسعه گردشگری تفاوت‌های قابل‌توجهی دارد.

مقاصد جنوب شرق آسیا مانند تایلند با امتیاز ۴.۳۵، مالزی با ۴.۵۰ و اندونزی با ۴.۵۶، از جاذبه‌های طبیعی فراوان و صنایع گردشگری درحال‌رشد بهره می‌برند، اما همچنان امتیاز پایین‌تری نسبت به اقتصادهای پیشرو منطقه کسب کرده‌اند.

با افزایش تقاضا برای سفرهای بین‌المللی، کشورهای آسیایی با چالش ایجاد تعادل میان گسترش صنعت گردشگری، حفاظت از محیط‌زیست و رفاه جوامع محلی مواجه هستند.

رویکرد ژاپن نشان می‌دهد که مقاصد گردشگری باسابقه چگونه می‌توانند هم‌زمان با افزایش تعداد بازدیدکنندگان، پایداری بلندمدت را نیز در اولویت قرار دهند.