جام جهانی ۲۰۲۶ تا اینجای کار یک پیام روشن داشته است، فاصله میان قدرتهای سنتی فوتبال و تیمهای کمتر شناختهشده دیگر مانند گذشته نیست. بنابراین به نظر میرسد دورانی که مدعیان تنها با تکیه بر اعتبار، سابقه و نام بزرگ خود از مراحل حذفی عبور میکردند، رو به پایان است. برزیل برای شکست ژاپن به دردسر افتاد، پرتغال تا آستانه حذف پیش رفت، انگلیس مقابل کنگو به سختی نفس کشید و آرژانتین نیز برابر کیپورد متوجه شد که عنوان قهرمانی جهان دیگر تضمینی برای پیروزی آسان نیست.
اگرچه در تاریخ، این مسابقه تنها با نتیجه ۳ بر ۲ به سود آرژانتین ثبت خواهد شد، اما کسانی که بازی را از نزدیک دنبال کردند، داستان متفاوتی را به خاطر خواهند سپرد. این دیدار بیش از آنکه نمایش برتری آلبیسلسته باشد، روایتی از گریختن از یک شگفتی بزرگ بود، اتفاقی که تنها با چند سانتیمتر اختلاف، چند واکنش سرنوشتساز دروازهبان یا تصمیمهای بهتر مهاجمان کیپورد میتوانست به واقعیت تبدیل شود.
به گزارش برترینها، برای مدتها، بسیاری از تیمهای کوچک در جام جهانی تنها با هدف جلوگیری از شکستهای سنگین وارد مستطیل سبز میشدند، اما حالا شرایط تغییر کرده است. تیمهایی مانند کیپورد با ذهنیتی متفاوت وارد میدان میشوند، آنها نه برای کسب یک شکست آبرومندانه، بلکه برای حذف مدعیان رقابت میکنند.
کیپورد نیز با همین باور مقابل آرژانتین قرار گرفت. تیمی از کشوری کوچک که با سازماندهی مناسب، اعتمادبهنفس و سبک بازی جسورانه، از همان دقایق ابتدایی نشان داد قصد ندارد صرفاً دفاع کند. هر بار که آرژانتین به گل یا یک موقعیت خطرناک میرسید، پاسخی درخور دریافت میکرد و هر زمان بازی آرام و آسوده برای قهرمان جهان پیش میرفت، کیپورد دوباره جریان مسابقه را به هم میریخت.
یکی از صحنههای جالب این مسابقه که بازتاب گستردهای در رسانههای خارجی داشت، پس از گل دوم کیپورد رقم خورد. بازیکن کیپورد به جای یک شادی معمولی، مستقیم به سمت سکوها رفت و لحظهای احساسی و متفاوت را برای هوادارانش رقم زد، صحنهای که به یکی از تصاویر ماندگار این دیدار تبدیل شد.
از سوی دیگر، ووزینیا، دروازهبان ۴۰ ساله تیم ملی کیپورد، با عملکرد درخشان خود در جام جهانی ۲۰۲۶ به یکی از چهرههای مورد توجه این رقابتها تبدیل شد. او در دیدار برابر آرژانتین با چند مهار مهم، از جمله دو واکنش تماشایی در موقعیتهای مسلم گل، نقش پررنگی در نمایش تحسینبرانگیز تیمش ایفا کرد.
براساس آنچه در این گزارش آمده، محبوبیت ووزینیا پس از این مسابقات به شکل چشمگیری افزایش یافته و تعداد دنبالکنندگانش در شبکههای اجتماعی از مرز ۲۰ میلیون نفر رد شده، آماری که گفته میشود او را از دروازهبانان سرشناسی مانند جانلوئیجی بوفون، ایکر کاسیاس، مانوئل نویر و تیبو کورتوا نیز جلوتر قرار داده است.
رسول اسدزاده با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود در ستایش تیم ملی کیپورد مینویسد:
در ستایش ایستاده مردن…
کابو ورده، کابو وردهی عزیز…
نیمههای شب وقتی خیلیها در این سوی کره زمین خواب بودند. بچههای جزیره کیپ ورد یا به پرتغالی کابو ورده افسانه نوشتند. قرعه کشی بیرحمانه جدول، ووژینیا و پسرها را به مصاف مدافع عنوان قهرمانی یعنی آرژانتین فرستاده بود. آرژانتینِ بزرگ در نود دقیقه بازی سخت یا هرچه گل زد پاسخش را دریافت کرد و یا به یک دژ بزرگ بنام ووژینیا برخورد. مسی و یارانش جان کندند تا کابو وردهی کوچک را که خیلی از مردم جهان حتی نمیدانند کجای کره زمین است، شکست دهند. آن هم در وقتهای تلف شده، آن هم با یک گل به خودی بی.رحمانه و تلخ…
پسرهای جزیره قلب بینندگان را بردند. نه فقط دیشب که از همان روز اول که دروازه بان شان درخشید و از پنجاه هزار نفر دنبال کننده حالا به بیست و یک میلیون نفر رسیده است. مردی که چهرهاش به وضوح رنج کشیده است ولی بقدری شریف و زیباست که تبدیل به یکی از ماندگارترین آیکونهای جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد شد. ووژینیا پس از بازی اول گفت دلم میخواست مادرم هم در استادیوم باشد ولی چون هزینه ویزا و مسافرت به آمریکا گران بود نتوانست. بقیه بازیکنان کابو هم داستان زندگی مشابهی دارند. بچههای جزیرهای که مستعمره پرتغال بود و در وسط اقیانوس اطلس قرار دارد. بچههایی که یگانه فرصت حیات را با حضور در جام جهانی فوتبال چنان جانانه جشن گرفتند که خیلیها از انجام آن عاجزند. جنگیدن و بهترین نسخه خویشتن بودن و خندیدن به زندگی که شاید بهترین انتقام از جغرافیا و تاریخ باشد…
تصویری از یک نوزاد در آغوش مادرش در واپسین لحظات این دیدار و چهره ناراحت مادر هم در فضای مجازی وایرال شده است.
گریههای بازیکن کیپ ورد در آغوش همسر و فرزندش پس از حذف در کمال شایستگی در مقابل مدافع عنوان قهرمانی را مشاهده میکنید.
کاربران شبکههای اجتماعی نیز به تحسین تیم ملی کیپورد و دروازهبان ۴۰ ساله این تیم پرداختند:
یکی از کاربران مینویسد:
شما این کیپ وردی رو ببین که تیم اول و دوم دنیا رو تو ۹۰ دقیقه متوقف کرد، از گروه به اون سختی به عنوان تیم دوم بالا اومد، بهترین گل جام رو زد، و لیترالی پشمای همه ریخته از بازیشون و همه دارن در موردشون حرف میزنن. پس فردا برمیگردن کشورشون شما ببین یکی از اون مزخرفاتی که امیرقلعه در مورد تیمش گفت رو در مورد خودشون میگن.
کاربر دیگری میگوید:
بازی دیشب آرژانتین کیپورد یک راست رفت بین کلاسیکهای جامجهانی. ازونهایی که پنج دقیقه از کل مستند یک ساعته بیبیسی که برای هر جام میسازه رو در بر خواهد گرفت. گلرشون که قصه داشت، گل دوم کیپ ورد و خشحالی گل دوم هم به بار سینمایی قضیه اضافه میکنن. چقدر زیبا بازی کردن و رفتن کنار.
دیگری مینویسد:
اولین حضور تاریخی کیپورد در جام جهانی و یک شگفتی خالص! با نیم میلیون جمعیت که نه فقط جلوی آرژانتین، بلکه با متوقف کردن اسپانیا و اروگوئه ثابت کرد فوتبال به اسم و ستاره نیست. یک تیم منظم، بیترس و تاکتیکی که آدم رو یاد مراکش ۲۰۲۲ میاندازه! عجب گلی زد.
کاربر چهارم نیز مینویسد:
بازی کیپ ورد مقابل آرژانتین از ماندگار ترین بازیهای جام بود. آرژانتین رو ذلیل کردند و این حس “کی بازی تموم میشه” هم در بازیکنان هم کادرفنی و هم تماشاچی های ارژانتینی بود. بله، این صعود و این باخت قهرمانانه، جشن داره. یک هفته بزن و بکوب داره.
دیگری مینویسد:
کیپ ورد یه کشور ۵۰۰ هزار نفریه که برای اولین بار اولین بار تو تاریخشون با بازیکنایی که از لینکدین استخدام کردن اومدن جام جهانی و آرژانتین و اسپانیا رو تحت فشار گذاشتن. حالا مقایسه کنین با اونهایی که با حقوقای میلیاردی و تجربهی هزار دفعهای تو جام جهانی که حتی صعودم نکردن.
بدون نظر